নতুন শক্তি প্ৰয়োগৰ সৈতে বাছৱে সংহতি

শক্তি বিতৰণৰ বাবে এটা "পিভি-সংৰক্ষণ-ডিচি-নমনীয়" ছেটআপ বনাবলৈ ফটোভল্টিক ব্যৱস্থা আৰু শক্তি সংৰক্ষণৰ সৈতে বাছৱে মিহলাই দিয়াৰ এই ধাৰণা। ইয়াৰ একপ্ৰকাৰ উদ্ভাৱনীমূলক মই অনুমান কৰিছোঁ। ডিচি বাছৱেই মূল শক্তি পথ হিচাপে কাম কৰে আৰু শক্তিৰ উন্নত ব্যৱহাৰ আৰু নিয়ন্ত্ৰণত সহায় কৰে।

ইয়াৰ কাম কৰাৰ ধৰণটো হ’ল সেই ডিচি বাছৱেবোৰে সৌৰ পেনেলৰ পৰা পোনপটীয়াকৈ প্ৰত্যক্ষ বিদ্যুৎ প্ৰবাহ লৈ ডিচিৰে চলি থকা বিল্ডিঙৰ বস্তুবোৰলৈ পঠিয়াই দিয়ে যেনে এল ই ডি লাইট বা ইউএছবি চাৰ্জাৰ। তেতিয়া এচিৰ পৰা ডিচি আৰু পিছলৈ সকলো আগলৈ পিছলৈ ৰূপান্তৰ এৰি দিয়া হয় যিয়ে পুৰণি স্কুলৰ এচি ব্যৱস্থাত প্ৰায় ৫ৰ পৰা ৮ শতাংশ শক্তি অপচয় কৰে। এই স্মাৰ্ট শক্তি পৰিচালকজনে হুক আপ কৰিছে যিয়ে ষ্ট'ৰেজ কেতিয়া চাৰ্জ বা ডিচাৰ্জ কৰিব লাগে সেইটো বুজি পায় আৰু কিমান সূৰ্য্যৰ শক্তি আছে আৰু লোডৰ প্ৰয়োজন কি তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি। এনে লাগে যেন সেই অংশটোৱে কামবোৰ মসৃণ কৰি ৰখাত ডাঙৰ পাৰ্থক্য আনে।

সেই প্ৰকল্পসমূহত তথ্যই যি কয় তাৰ পৰা এই পদ্ধতিয়ে গোটেই অট্টালিকাসমূহৰ শক্তিৰ কাৰ্যক্ষমতা ১৫ শতাংশ বৃদ্ধি কৰে আৰু শীৰ্ষ বোজা ৩০ শতাংশ হ্ৰাস কৰে। বিশেষকৈ যেতিয়া theres প্ৰচুৰ পিভি প্ৰজন্ম চলি থকা অট্টালিকাসমূহে নিজৰ শক্তিৰে ৮০ শতাংশতকৈ অধিক স্বাৱলম্বী হ'ব পাৰে। সেইটো যথেষ্ট আকৰ্ষণীয় হিচাপে থিয় দিছে।

বাছৱেই আগতে কেৱল শক্তি বিতৰণৰ বিষয়েহে আছিল কিন্তু এতিয়া এইটোৰ সৈতে তেওঁলোক সামগ্ৰিকভাৱে শক্তি পৰিচালনাৰ বাবে অধিক কিবা এটালৈ পৰিণত হৈছে। মই ভাবো যে বিল্ডিংসমূহৰ বাবে ডিচি মানসমূহ ভাল হোৱাৰ লগে লগে আৰু অধিক ডিভাইচসমূহ ডিচিলৈ যোৱাৰ লগে লগে এই চিস্টেমসমূহ বেছিভাগ নতুন বিল্ডত শেষ হ'ব পাৰে। ই বাছৱে বজাৰৰ বাবেও নতুন সুযোগ মুকলি কৰিব পাৰে যদিও তাত সবিশেষৰ ওপৰত মই সম্পূৰ্ণৰূপে নিশ্চিত নহয়।